Konas Kalesi Gümüşhane şehir merkezinin 20 km doğusunda Gümüşhane-Bayburt anayolunun sağ tarafında yer almaktadır. Kaleye ulaşım için iki farklı yol  kullanılmaktadır. Kalenin batı yönündeki yol ulaşıma daha elverişlidir fakat kaleye giriş Konas Kalesinin doğusundandır.

Konas Kalesi çok sarp bir kayalık üzerine 1560 metre yükseklikte ana kaya üzerine inşa edilmiştir. Moloztaş örgülü duvarların büyük bir kısmı hala sağlam durumdadır. Kale duvarlarının yükseklikleri 5-15 metre arasındadır. Kalenin kuzey ve güney kesimlerinde su sarnıcı ve depolar yer almaktadır. Batısında ise 15 metre uzunluğunda doğal bir kaya altı sığınağı bulunmaktadır. Girişi ise duvarla örtülüdür. Kalenin içinde bulunan iki yapı dikkati çeker. Toprak seviyesinden biraz yüksekte kalan yuvarlak kemerler, dikdörtgen şeklindeki mekanlara aittir. Arka arkaya bulunan bu iki yapının aydınlığını sağlayacak hiçbir pencere mevcut olmadığından bunların zindan olarak kullanıldığı tahmin edilmektedir. Kalede vadiye inen gizli su yolları mevcuttur.

Trabzon Atatürk Köşkü Trabzon il merkezinin yaklaşık 8 km uzağında bulunan Soğuksu tepesinde çam ağaçlarıyla çevrili bir bahçe içerisinde bulunmaktadır. 1903 yılında tamamlanmış olan köşk Art Nouveu tarzında imar edilmiştir. Köşk o zamanki kentin ileri gelenlerinden Konstantin Kapogiannidis için yapılmıştır. Sahibi ailesiyle birlikte mübadele zamanı (1923) Yunanistan’a göç etmiştir. Atatürk Trabzon’a ilkkez 15-17 Eylül 1924 tarihinde gelmiştir. Trabzon’u bu ilk ziyaretinde Belediye ve Genel müfettişliğe uğradıktan sonra Soğuksu çevresinde otomobille kısa bir gezintide bulunmuş  ve bu gezinti sırasında köşkü görüp orada bir süre dinlenmiştir.

Atatürk Trabzon’a ikinci gelişi olan 26-29 Kasım 1930 tarihinde bu köşkte ağırlanmıştır. Atatürk köşkü beğendiğini sözlerinde ifade edince, Trabzon halkı köşkü kendisine hediye etmeyi düşünmüşlerdir. Düşünmeklede kalınmamış Trabzon ili özel idaresi köşkü hazineden 2 Mayıs 1931’de satınalmış ve il daimi encümeni kararıyla 18 Mayıs 1931 tarih ve 361 sayılı kararla köşk Atatürk’e hediye edilmiştir .

Atatürk’ün Trabzon iline üçüncü ve son gelişi olan 10-11 Haziran 1937 tarihinde, ziyaretleri sırasında kendisi için düzenlenen bu köşkte ağırlanmıştır. Atatürk’ün ölümünden sonar köşk kızkardeşi Makbule Boysan’a intikal etmiştir. 17 Nisan 1943 tarihinde ise Trabzon Belediyesince istimlak edilmiştir. Bugün ise Atatürk Köşkü adı altında (Belediye Halk Müzesi) olarak kullanılmaktadır.

Köşkün mimarisi ise şöyledir; Köşk, bodrum katıyla beraber 4 katlı taş bir binadır. Esas olarak doğu ve kuzeye cephelendirilmiştir. Cephe özellikleri ve mekan düzenlenmesi modern Avrupa mimarisinin özelliklerini taşımaktadır. İç bölmelerde tuğla malzeme kullanılmıştır. Ahşap doğramaların işçiliği çok iyidir. Köşkün iç mimarisinde o zaman için yeni sayılabilecek kalorifer, lavabo ve banyo kullanılmıştır. Döşemeler karo mozaik olup, tavanlar ampir tarzda alçı süslemelidir. İçerisinde orjinal Çin, Japon ve Austurya vazoları, o zaman için son derece modern sayılan bir müzik dolabı, Osmanlı usulü sedef kakmalı sehpa, Avrupadan getirilmiş mobilyalar, heykeller  bulunmaktadır.

Nevşehir ilinin Avanos ilçesine 14 km uzaklıktaki Özkonak kasabasında bulunan Özkonak yeraltı şehri, İdiş Dağı’nın kuzey yamaçlarında volkanik, granit bünyeli tüf tabakalarının oldukça kalın olduğu bir yerde bulunmaktadır. Yeraltı şehri henüz tam olarak temizlenmemiş olup temizlendiği kadarıyla ziyarete açılmıştır. Yeraltı şehrinde 10 oda, 4 büyük salon, 8 kuyu, 4 mezar, 3 havalandırma, sutunlar, testiler ve duvara oyularak yapılan ip bağlama yerleri bulunmaktadır. Şu anda sadece yeraltı şehrinin küçük bir bölümü aydınlatılmış ve temizlenmiştir. Fakat bu durumda bile buranın önemli bir yeraltı şehri olduğu anlaşılmaktadır.

Kaymaklı yeraltı şehri Nevşehir il merkezine 20 km mesafede bulunan Kaymaklı kasabasındadır. 8 katlı olup ilk katında erken dönem tarihlenmektedir. Roma ve Bizans dönemlerinde de diğer alanların oyularak genişletilmesi suretiyle yeraltı şehri haline dönüştürülmüştür. Günümüzde 4 katı ziyarete açıktır. Tüf kayalara oyulmuş bu yeraltı şehri, bir kitlenin geçici olarak yaşayabilmesi için gerekli barınma şartlarına sahiptir. Dar koridorlarla birbirlerine bağlanan oda ve salonlar, şarap depoları, su mahzenleri, mutfak ve erzak depoları, havalandırma bacaları, su kuyuları, kilise ve dışarıdan gelebilecek herhangi bir tehlikeyi önlemek için kapıyı içten kapatan büyük sürgü taşları vardır.